حراج‌های خیریه: هنر در جست‌وجوی مشروعیت؟

علی گلستانه

 

«افسوس که هنر به‌مانند توپ جنگی نیروی کاربردی ندارد‌!» (داوید بورلیوک)

 

تلاش جمعی و همسوی هنرمندان تجسمی برای کمک به آسیب‌دیدگان زلزله‌ی سال گذشته‌ی کرمانشاه، به‌رغم ناگهانی و موقتی‌بودنش چیز تازه‌ای نبود، و درواقع به‌همان‌اندازه که نوعی عملیات اضطراری محسوب می‌شد، امتداد عادت مألوف نیز به شمار می‌آمد: تقریباً در همه‌ی رویدادهای رسانه‌ای‌شده‌ی چند سال اخیر (به‌ویژه سال گذشته) هنرمندان پابه‌پای ورزشکاران، بازیگران، خوانندگان، و دیگر سلبریتی‌های ریز و درشت شبکه‌های اجتماعی، وظایف اجتماعی ازپیش تعیین‌شده‌ی خود را به‌جای آورده‌اند. نتیجه آنکه جامعه‌ی هنری نیز توانست در حد بظاعت خود در نهضت همگانی کمک‌رسانی به زلزله‌زدگان ایفای نقش کند. در این میان دو نکته قابل‌تأمل است: یکی پیوند تنگاتنگ بین این فعالیت‌ها و اولویت‌های خبری رسانه‌ها، و دیگر اجرای این «فعالیت‌های خیّرانه» نه صرفاً از موضع شهروند، بلکه بیشتر از موضع هنرمند.

ادامه خواندن “حراج‌های خیریه: هنر در جست‌وجوی مشروعیت؟”